Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστούγεννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστούγεννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2018

Ντελίβερι γιορτής και δημιουργίας!!!!



 Αγαπημένη παρεούλα καλημέρα!!!!Μέρες όμορφες,μέρες γιορτινές κυλούν απλά και όλοι και όλα προετοιμάζονται να υποδεχτούν τη γέννηση του Χριστού μας,της Αγάπης!
Κάθε γωνιά της γης ντύνεται στα γιορτινά της,δρόμοι πλατείες φωτίζονται και πλημμυρίζουν από κόσμο.Κάθε περιοχή αναβιώνει τα δικά της έθιμα και παραδόσεις που δίνουν ένα ιδιαίτερο χρώμα τις μέρες αυτές.Τα σπίτια στολισμένα πια με φωτάκια,άιβασίληδες σκαρφαλωμένοι στα μπαλκόνια,με μικρές πινελιές όλοι προσπαθούμε να φέρουμε ένα κλίμα γιορτινό,πιο φωτεινό στις καρδιές όλων.
Έτσι κι εγώ φέτος έφτιαξα,δημιούργησα,στόλισα,απλά μικρά πραγματάκια που έφεραν πολλά χαμόγελα!
  Όταν τα παιδιά μου σπούδαζαν,στις μεγάλες πείνες το ντελίβερι (ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά) είχε την τιμητική του!!Τα διαφημιστικά φυλλάδια και αυτοκολητάκια ψυγείου σε περίοπτη θέση  για να δαμάσουν προς στιγμήν λίγο την πείνα!!
 Όταν τέλειωσαν τις σπουδές μαζί με όλη την προίκα μάζεψα και τα αυτοκολητάκια,μου είπαν τα παιδιά μου τι θα τα κάνεις ρε μάνα;Κάτι θα τα κάνω είπα εγώ....
Και ήρθε λοιπόν η ώρα που βρήκαν την τύχη τους!Το έχω πει πολλές φορές έχουμε μια όμορφη γειτονιά που μοιραζόμαστε ιδέες.Έτσι λοιπόν μόλις είδα τα σπιτάκια της Μαριάννας και της Χαράς λέω μέσα μου να τι θα τα κάνω τα ντελίβερι!!
Έγιναν όμορφα χιονισμένα σπιτάκια,ένας αιβασίλης και δέντρο!!!Τώρα πια κολλημένα πάνω στο ψυγείο με πάνε σε χιονισμένα χωριά,μαγευτικά τοπία και ούτε καν σκέψη για φαΐ!!!




Εδώ έχουμε ένα κουτάκι δε θυμάμαι τι είχε μέσα μου άρεσε όμως το σχήμα του.Μεταμορφώθηκε και αυτό σε ένα όμορφο διακοσμητικό που τώρα στολίζει το τραπεζάκι.Ντεκουπάζ,γέμισμα μαξιλαριού για χιόνι ένα κεράκι με μπαταρία,ο απαραίτητος στολισμός και έτοιμο!





  Εικόνες  vintage από ένα παλιό βιβλίο το πόσο μου αρέσουν δεν περιγράφεται!!
Τις έβαλα σε κορνιζες να μου θυμίζουν κάτι από τα παιδικά μου χρόνια!!!


Ο καλλιτεχνικός οίστρος συνεχίζεται με ραπτική!!Κομμάτια λινάτσας από παλιότερες κατασκευές.Τα έραψα όπως μου βγήκαν πάνω σε ένα απλό πανί σαν πατσγουορκ και μετά τα έκοψα σε σχήμα δέντρου και τα έκανα δεντράκια.Μπορείς να το αφήσεις και όπως είναι.


 Εδώ τα δεντράκια έτοιμα με το σχέδιο και από τις δυο μεριές.


 Τώρα σειρά έχει η φύση!!Δόξα το Θεό ζω σε επαρχία και βρίσκω υλικά αυτή την εποχή μπόλικα!!Αυτός είναι ένας φλοιός δέντρου,έκοψα κλαδιά από κυπαρίσσι και θα στολίσει το τραπέζι μου.


Τα δεντράκια,το τσιμεντένιο σπιτάκι που είχα φτιάξει....


 Και εδώ είναι τα τσιμεντένια ρεσώ που έφτιαξα με τις φωτογραφίες και τα δεντράκια από λινάτσα που είχα φτιάξει πέρσι.

Σας κούρασα;Αυτά αγαπημένη παρεούλα έφτιαξα τα απλά πραγματάκια εύχομαι να σας έδωσα ιδέες...
Σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε όμορφες,ζεστές γιορτές με υγεία....να μεγαλώσουν οι οικογένειες,να σμίξουν οι παρέες,να πλημμυρίσουν με χαμόγελα και κάθε τι καλό τα σπίτια σας....και να μάθουμε να λέμε συγνώμη....

                                                                 Καλά να περάσετε!!!
                                                                           Φιλιά!!!!   

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018

Μικρές δημιουργίες!!!


Αγαπημένη παρεούλα καλημέρα!!!

Μια βροχερή μέρα σήμερα,βρέχει από τα ξημερώματα,μια βροχή που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη όλοι μα περισσότερο η γη που διψάει...Να ρουφήξει στα σπλάχνα της τον πολυπόθητο αυτό θησαυρό να γεννηθεί η ομορφιά... Σε μια από τις βόλτες μου στην εξοχή που λατρεύω βρήκα αυτά τα υπέροχα λουλούδια σαν χαλί στρωμένα,να λιάζονται και να αφήνονται στα χάδια του ήλιου...
Ανεμώνες λουλούδια του χειμώνα...

 Το ποδήλατό μου είναι το μοναδικό μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιώ μέσα στην πόλη, εκεί που το είχα παρκάρει λοιπόν για να κάνω τις δουλειές μου να σου ένας μουσαφίρης!!!Μια γατούλα είχε πηδήξει μέσα στο καλάθι!!!
 Και τώρα στις κατασκευές!Φέτος είπα να κάνω κάτι με τσιμέντο.Είχα δει στο διαδίκτυο πολλές κατασκευές και ειλικρινά εντυπωσιάστηκα.Πήρα λευκό τσιμέντο,έφτιαξα ένα σπιτάκι από χαρτόνι για καλούπι για να ρίξω το τσιμέντο και σ' ένα πήλινο κυπελάκι να το κάνω ρεσό.Όλα καλά όμως,αλλά αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις όπως λέει και ο σοφός λαός μας...
Το χαρτί σκίστηκε,από το πήλινο όμως που να βγει το τσιμέντο;Είχε τσιμεντάρει για τα καλά!!Εγώ νόμιζα ότι θα το γυρίσω τούμπα και θα πέσει!Αμ δε!!Τίποτα!Πρώτο λάθος!Βέβαια δεν πάει χαμένο γιατί και έτσι όπως είναι θα το κάνω ρεσό!




Ξαναφτιάχνω λάσπη,(τι λες τώρα!)βρήκα άλλα καλούπια πλαστικά αυτή τη φορά για να μπορώ να τα βγάλω και πήγαν όλα καλά!!Είναι όμορφα αλλά είναι και λίγο μπελάς θα έλεγα,να μπλέξεις με τσιμέντα,καλούπια και όλα αυτά...Τέλος πάντων!Σε επόμενη ανάρτηση θα σας τα δείξω τελειωμένα!!!


 Μετά έπιασα τις σανίδες!!Σανίδες από τα κρεβάτια των παιδιών που περίσσεψαν,αφού τις έκοψα σε μικρά κομμάτια έγιναν μικρά χιονισμένα σπιτάκια!!!Που είσαι Ρένα να με δεις!!!Δε θα μείνει τίποτα όρθιο!!!χιχιχιχι!!!

Τα μπουκάλια μου...
 
 Και τα γούρια μου που θα χαρίσω σε φίλους...
Πέταλα από πηλό....

                                                              ρόδια...


και κλειδιά από πηλό..
 Και ένα μπουκαλάκι έγινε και αυτό γούρι με τις απαραίτητες λεπτομέρειες!!
Αυτά αγαπημένη παρεούλα για την ώρα,μικρά πραγματάκια που φτιάχνω συνήθως τα βράδια όταν έχει τελειώσει μια δύσκολη μέρα...

                                                    Καλά να περνάτε!!!

Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου 2017

December Challenge!!και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!



Καλησπέρα αγαπημένη μπλογκοπαρέα!!!
Το 2017 οδεύει προς το τέλος του πέρνοντας μαζί του όλες τις άσχημες και όμορφες στιγμές...
κρατάμε ότι μας άγγιξε περισσότερο...πέρνουμε θάρρος και ευχόμαστε η νέα χρονιά να φέρει στον καθένα μας ότι επιθυμεί....
Είναι η τελευταία ανάρτηση για φέτος και σας δείχνω αυτά που έφτιαξα για την πρόκληση του 
Scraps N Pieces και να σας ευχηθώ!!
Έφτιαξα ξύλινα κηροπήγια σας είχα ξαναδείξει εδώ.
Αφού τα τρύπησα τα έβαψα....τα στόλισα!!


Ρουστίκ διακόσμιση την οποία λατρεύω....






Αυτά φίλες αγαπημένες...
                                                      Σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με υγεία
                                                                τα υπόλοιπα θα ρθουν!!!!!
                                                                    HAPPY NEW YEAR
                                                                           Φιλιά!!!

Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017

Χαρούμενα Χριστούγεννα!!!!

Αγαπημένες μου φίλες!!!
Αγαπημένη παρέα!!!Κρυώνετε;;;
Κρύο πολύ αλλά είμαστε στην καρδιά του χειμώνα τι να κάνουμε;
Τα ξύλινα σπιτάκια μου......
Τα έκοψα,τα έβαψα,ντεκουπάζ..........
...........τα ξύλινα κηροπήγια μου τα έβαψα ,το άνοιγμα για το ρεσό μου το έκανε ο γιος μου.........

                             ............τα δεντράκια μου,το παλιό φανάρι της γιαγιάς............
Σας εύχομαστε ολόψυχα Χαρούμενα Χριστούγεννα!!!
Merry Christmas!!!
Με ΥΓΕΙΑ,ΑΓΑΠΗ,ζεστασιά και περιτριγυρισμένους από αγαπημένα πρόσωπα!!!
                                                      Να περάσετε υπέροχα!!!!!
                                                                      Φιλιά!!!

Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017

Γούρια!!!!


Αλήθεια ποιος δεν είπε τα κάλαντα σαν ήταν παιδί;
Ποιος δεν ξύπνησε πρωί νύχτα ακόμη να προλάβει τους νοικοκυραίους πριν φύγουν από το σπίτι τους;
Ντυμένος με κασκόλ γάντια,σκουφί για να προστατευτεί από το κρύο που τρυπούσε μέχρι το κόκαλο;Μύτη μάγουλα κατακόκκινα αλλά η χαρά απέραντη...
Πρώτα βέβαια τα συγγενικά σπίτια εκεί που θα τους έδιναν κάτι παραπάνω αυτή ήταν η συμφωνία...


Ποιος ήταν αυτός που δεν κοίταξε τι κρατάει στο χέρι της η νοικοκυρά;Καραμέλα μελομακάρουνο,δραχμή,τάλιρο,δεκάρικο, ή πενηντάρικο για τους τυχερούς....ευρώ τώρα,δίευρα και πάει λέγοντας...και
Ποιος δεν ήταν αυτός που δεν τσακώθηκε για το ποιος θα κρατάει το τριγωνάκι,το κουτί ή το καράβι;Όλοι θελαν το τριγωνάκι να κρατάνε...και ποιός δεν σταμάτησε το τραγουδάκι με το που έπεφτε το φιλοδώριμα;Δρόμο για το επόμενο σπίτι...Ποιος δεν είπε σε <όσα περισσότερα σπίτια πάμε θα μαζέψουμε περισσότερα!!!Ποιός δε παραφύλαξε στη γωνία να περιμένουν να φύγουν οι πρώτοι να πάνε οι επόμενοι και τι συνομωσίες γίνονταν για το που θα πάνε πρώτα πριν προλάβουν άλλοι....

Κι αυτός που δεν ήξερε καλά τα λόγια στεκόταν πισω πίσω και απλά ανοιγόκλεινε το στόμα ταχα μου μην τον καταλάβουν....Η καζούρα μερικών κυρίων ταχα μου της παράδοσης που άν δεν άκουγαν όλο το τραγούδι φιλοδώρημα δεν έπεφτε!Εκεί γινόταν χαμός!Τα πρώτα λόγια τα ήξεραν όλοι μετά άρχιζε το μπέρδεμα και στο τέλος κατέληγε να το λέει ένας και απλά οι υπόλοιποι φώναζαν μόνο την καταληξη!!!Ποιός δεν ανέβηκε σε καλντερίμια...σοκάκια να σταθούν κάπου να φάνε καμιά καραμέλα να ξεγελάσουν την πείνα τους...και ύστερα η μοιρασιά...όλοι η παρέα ν'αρχίσει το μέτρημα και τι καυγάδες ξεσπούσαν αν έκανες λάθος....


Πόσα δεν έχω να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια τις μέρες εκείνες που λέγαμε τα καλαντα...και το χαρτζιλικάκι... τρέχαμε στο ψιλικατζίδικο να αγοράσουμε σοκολάτες,τίποτα περίεργες καραμέλες και ποιος την άκουγε την μάνα...<καραμέλες πήρατε;θα χαλάσουν τα δόντια σας!!!
Όμορφα χρόνια....
Αυτά τα τριγωνάκια είναι από τα παιδιά μου όταν έλεγαν αυτά τα κάλαντα.Τα είχα κρατήσει και σκέφτηκα να τα κάνω γούρια για φίλους αγαπημένους.
                                                            Καλό μήνα σε όλους!!!

Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

Μύρισαν λίγο Χριστούγεννα!!

Καλησπέρα μπλογκοπαρέα!!
Προσπαθώ να γράψω και το μυαλό μου τριγυρνάει στην τραγωδία των τελευταίων ημερών...
Καταστράφηκε μια ολόκληρη πόλη,΄έφυγαν¨ συνάνθρωποι μας,άλλοι αγνοούνται,τραυματίες, ζωές στα λασπόνερα....
και όλα αυτά γιατί;Πόση βλακεία πια;Πόση ατιμωρησία πια;Πόση πλεονεξία;
Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους ότι υπάρχουν και κάποια όρια που δεν γίνεται να τα περνάς
Πότε θα καταλάβουμε τι σημαίνει να σέβεσαι και το πιο μικρό λουλούδι...να ακούς...να αφουγκράζεσαι τη φύση...τόσο απλά πράγματα που όμως έχουν χαθεί στην σύγχρονη πραγματικότητα....
Πότε θα το καταλάβουμε λοιπον;Ποτέ!!
Γίνονταν,γίνονται και θα γίνονται συνέχεια τα ίδια και τα ίδια και τίποτα δεν θα αλλάξει...
Aς ελπίσουμε ότι κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο...
Και επειδή σας είχα πει στην προηγούμενη ανάρτηση ότι τα καλύτερα ερχονται 
σήμερα σας δείχνω κάτι που έφτιαξα για τα παζάρια....
Πήραν φωτιά οι κορδέλες τα υφάσματα και καθε τι όμορφο για να στολίσουν αυτά τα δεντράκια
να υποδεχτούν την πιο όμορφη γιορτή του κόσμου 
τα Χριστούγεννα!!!
Έκοψα εκρού λινάστα σε σχήμα  έλατου τα έραψα και τα γέμισα με αυτό που γεμίζουν τα μαξιλάρια...
....βλέπετε και κάποια μπουκάλια που ετοιμάζονται και αυτά σιγά σιγά....


Εδώ είναι έτοιμα δύο να τα δείτε δεν είναι και τόσο καλή η φωτογραφία.Πέρασα μια πλαστική βέργα που είχε περισσέψει από ρόμαν ο σύζηγος μου τρύπησε τους κομένους κορμούς και σταθεροποίησα το δεντράκι.


Ετοιμάζονται κι άλλα.Πώς σας φαίνονται;Όλο και κάτι φτιάχνω στον λίγο χρόνο που μου απομένει
Εύχομαι να είστε όλοι καλά και να περνάτε καλά.Αυτα για την ώρα...
                                                           
Επίσης τα δεντράκια μου πέρνουν μέρος στην πρόκληση της Jen που είδα στο το μπλογκ της Μία

                                                                    Φιλιά!!!

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

''Ξημέρωσαν Χριστούγεννα''μικρή Χριστουγεννιάτικη ιστορία


-Τι λες θα τα καταφέρεις και αυτή τη φορά;είπε ο θείος στην ανιψιά του που στεκόταν όρθιος,με ανήσυχο ύφος...
-Μα και βέβαια θείε μου...το ρωτάς;μείνε ήσυχος εγώ θα φροντίσω για όλα όπως πάντα...η μάνα μου να γίνει καλά...είπε η κόρη αποφασιστικά....
Άραγε πόσο βάρος μπορεί να κρύβουν αυτές οι λέξεις για να μπορεί να τις σηκώσει ένα παιδί;
Την αγκάλιασε και τη φίλησε χωρίς να πει τίποτε άλλο....
Η μάνα.... χρόνια την ταλαιπωρούσε μια σπάνια ασθένεια που είχε φωλιάσει στο κορμί της και την έτρωγε,όπως τρώει το σαράκι το ξύλο και την είχε καθηλώσει στην καρέκλα.....Μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία χωρίς αποτέλεσμα.η καρδιά της κρεμόταν σε μια κλωστή πλέον,το κορμί της την είχε εγκαταλείψει....Πάντα ήταν δυνατή τώρα όμως δεν είχε πια δυνάμεις.
Οι γιατροί δεν ήξεραν τι να της κάνουν....
Τέσσερα παιδιά,ένας σύζυγος όλοι περίμεναν από αυτήν.Μοναδικό της στήριγμα η κόρη της...που ανέλαβε καθήκοντα μάνας στην ηλικία των δεκατεσσάρων.....και τώρα έπρεπε να αναλάβει ακόμα ένα....  
Ο θείος χρόνια στην Αμερική είχε συζητήσει με τους γιατρούς για την σπάνια ασθένεια της αδερφής του και τον διαβεβαίωσαν ότι μια νέα θεραπεία θα έφερνε καλά αποτελέσματα,μόνο ότι έπρεπε να νοσηλευτεί εκεί αλλά άγνωστο για πόσο...
Ήρθε λοιπόν στο χωριό να το συζητήσει και να πάρει τη μάνα,τα έξοδα θα τα αναλάμβανε όλα αυτός μιας και η οικογένεια δεν είχε χρήματα.Άνοιξη,όμορφη εποχή,ο καιρός είχε αρχίσει να ζεσταίνει...έπρεπε για να να ζεσταθούν λίγο και οι ψυχές τους μήπως και έφευγε αυτό το μαύρο πέπλο που είχε σκεπάσει την οικογένεια...Η απόφαση πάρθηκε....
Μια βαλίτσα όλες κι όλες οι αποσκευές γεμάτη με ελπίδες,γεμάτη με όνειρα....Λες αυτή η χώρα να βοηθούσε τη μάνα;ήταν η τελευταία τους ελπίδα...
Ο αδερφός της,την πήρε αγκαλιά,άλλωστε μόνο τα κόκαλα είχαν απομείνει και την έβαλε στο αμάξι.
Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησε τα παιδιά της,τον άντρα της χωρίς να μπορεί να ορθώσει λέξη...Το μόνο που κατάφερε να πει ήταν -να προσέχετε...Τι άλλο να πει μια μάνα στα παιδιά της σε τέτοιες καταστάσεις;Τι να πει αυτή η πονεμένη μάνα..πόσο πέτρα να κάνει την καρδιά της;
Τα μικρά έμειναν να την κοιτούν χωρίς να καταλαβαίνουν το μόνο που ήξεραν ήταν ότι η μάνα τους δεν ήταν καλά κανείς δεν τους εξηγούσε...Το αμάξι έφυγε ώσπου χάθηκε...για κάποιο διάστημα θα ζούσαν χωρίς τη μάνα....και δεν ήξεραν αν θα την ξανάβλεπαν...
Ο καιρός περνούσε με την κόρη να προσπαθεί να τα βγάλει πέρα για ακόμη μια φορά με όλες τις δυσκολίες του χωριού......να φροντίζει τα μικρότερα αδέρφια της να μη τους λείψει τίποτα,να μαγειρέψει,να βρει ένα πιάτο φαΐ ο κουρασμένος πατέρας...να συγυρίσει,να πλύνει,να ψωνίσει τι δύσκολο είναι να πάρεις τη θέση μιας μάνας!'Ομως τα κατάφερνε η μάνα της της είχε μάθει τα πάντα!Η γιαγιά βοηθούσε κι αυτή όπως μπορούσε....Μόνη παρηγοριά τα νέα που έφταναν από την μακρινή Ήπειρο και αυτή τη φορά ήταν καλά....Η μάνα μπόρεσε να σηκωθεί από την καρέκλα και να κάνει λίγα βήματα με βοήθεια βέβαια.
    Τα βράδια η κόρη προσευχόταν σε μια άλλη ΜΑΝΑ...
-Σε παρακαλώ, φέρτην γρήγορα πίσω....μήπως ζητούσε πολλά;ζητούσε τη μάνα της,τη φίλη της,την αδερφή της....κουράστηκε,όμως έπρεπε να δείξει θάρρος,υπομονή,για τα αδέρφια της,τον πατέρα της,τη μάνα της,που ήταν εκεί και έπρεπε να είναι ήσυχη για να πάει καλά η θεραπεία.Είναι όμως ποτέ ήσυχη μια μάνα;
Πέρασε το καλοκαίρι,ήρθε το φθινόπωρο,τα παιδιά ξεκίνησαν το σχολείο....
  Πέρασαν οχτώ ολόκληροι μήνες,οχτώ μήνες στενοχώριας,φροντίδας,θλίψης,πόνου,προσμονής....Αυτή τη φορά η νοσηλεία είχε κρατήσει πολύ...Έφτασε ο Δεκέμβρης.Που και που έβλεπες κανένα φωτάκι σε κάποιο παραθύρι...Η κόρη δεν είχε στολίσει τίποτα...δεν είχε διάθεση,άλλωστε ήταν τόσες οι δουλειές που έπρεπε να κάνει και κείνο το δέντρο που είχαν αγοράσει από τον μπακάλη είχε μαδίσει πια...που να βρεθούν τα λεφτά για άλλο;
    Τα χαρμόσυνα νέα επιτέλους έφτασαν,βάλσαμο στην πονεμένη οικογένεια,η μητέρα θα ερχόταν λίγο πριν τα Χριστούγεννα!!Η κόρη έπρεπε να ετοιμάσει το σπίτι να το κάνει να αστράφτει,να κρεμάσει καθαρές κουρτίνες,να τινάξει τις κουρελούδες,να σκουπίσει τις αυλές...ήξερε τι έπρεπε να κάνει....
Έφτασε ο καιρός....παραμονή Χριστουγέννων....Κρύο...ο χειμώνας είχε μπει για τα καλά.Η οικογένεια μαζεμένη γύρω από τη σόμπα προσπαθούσε να ζεσταθεί....περίμεναν....ο πατέρας κάθε τόσο ανακάτευε τη φωτιά,η κόρη γύριζε στα δωμάτια να δει αν όλα ήταν στην εντέλεια..και περίμεναν...Μα γιατί δεν περνάει η ώρα γρήγορα όταν το θες;Είχε κολλήσει το ρολόι....
    Το ταξί σταμάτησε έξω στην αυλή,ο ταξιτζής πάτησε την κόρνα...Ήρθε!!!Ήρθε η μάνα!!!Τα παιδιά πετάχτηκαν έξω να την δουν!Ακολούθησε ο πατέρας και ύστερα η κόρη..Αιώνες φάνηκαν οι ώρες ώσπου να ρθει.....
Η πόρτα άνοιξε,ο ταξιτζής προθυμοποιήθηκε να την βοηθήσει η μάνα όμως του έγνεψε όχι...σαν να του έλεγε τώρα μπορώ μόνη μου....''Έφυγα στην αγκαλιά τώρα γυρίζω όρθια!''
Τα παιδιά έτρεξαν να την αγκαλιάσουν αλλά την κοιτούσαν σαν να μην τη γνωρίζανε...Αυτή τα φιλούσε και τους έλεγε πως μεγάλωσαν!Η κόρη στεκόταν πίσω ανήμπορη να πιστέψει αυτό που έβλεπε...δεν μπορεί να είναι η μάνα μου αυτή συλλογιζόταν...που πήγε αυτή η αδύνατη γυναίκα με τα μεγάλα μαύρα μάτια;
 Αυτό που έβλεπε μπροστά της ήταν ένας φουσκωμένος άνθρωπος....Τι της έκαναν Θεέ μου;Γιατί;Πώς άλλαξε έτσι;
Η μάνα της χάιδεψε το πρόσωπο...
-Δεν με αναγνωρίζεις παιδί μου;Η κόρη έπεσε στην αγκαλιά της και ξέσπασε σε κλάματα.....Μα πώς;
-Καλά είμαι παιδί μου,μόνο που τα φάρμακα που παίρνω με άλλαξαν αλλά θα συνέλθω δε γινόταν διαφορετικά....Πάμε μέσα τώρα...Η βαριά κορτιζόνη που έπαιρνε την πάχυναν αλλά μόνο έτσι μπόρεσε να σηκωθεί.
Ο ταξιτζής κατέβασε τις πέντε βαλίτσες και έφυγε.Όλοι μαζεύτηκαν στο σπίτι είχε νυχτώσει πια....
Και τι δεν είχαν μέσα αυτές οι βαλίτσες!! 
Άνοιγαν τις βαλίτσες,ρούχα,παπούτσια,πιάτα,κατσαρόλες και τι δεν είχε κουβαλήσει η καημένη η μάνα...αλλά αυτό που δεν περίμεναν να δουν ήταν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο!Ολόκληρο δέντρο κουβάλησε με τα στολίδια και τα φωτάκια.Όλα τα είχε σκεφτεί....Αμέσως άρχισαν να στολίζουν το δέντρο χαζεύοντας τα υπέροχα στολίδια και που και που έβγαιναν επιφωνήματα χαράς...Η μάνα γελούσε,όλοι γελούσαν...Το χαμόγελο είχε επιστρέψει μετά από πάρα πολύ καιρό στα χείλη τους.Έμειναν να μιλούν μέχρι αργά είχαν τόσα να πουν.....
Ξημέρωσαν Χριστούγεννα.....η κόρη σηκώθηκε πρώτη,για να πάει στην εκκλησία έπρεπε να ευχαριστήσει ΚΑΠΟΙΑ....Ξύπνησε τ' αδέρφια της,ντύθηκαν και έφυγαν....
Όταν γύρισαν από την εκκλησία το σπίτι ήταν ζεστό,οι μυρωδιές των φαγητών σε τρέλεναν....μυρωδιές από μάνα...Τα παιδιά χάρηκαν τόσο πολύ...Η κόρη κάθισε δίπλα στη σόμπα να ζεσταθεί....
-Κάθισε παιδί μου,να ζεσταθείς λίγο της είπε η μάνα....θα τα ετοιμάσω εγώ όλα σιγά σιγά...
    Το μεσημέρι η οικογένεια μαζεύτηκε γύρω από το τραπέζι....Η μάνα με δυσκολία έκανε βήματα και προσπαθούσε να σερβίρει,κάτω από το άγρυπνο μάτι της κόρης να την βοηθάει χωρίς να την φέρει σε δύσκολη θέση.Ήταν ευτυχισμένη γιατί είχε καταφέρει να σηκωθεί και να είναι πίσω πριν τα Χριστούγεννα.Όλοι ήταν ευτυχισμένοι γιατί μετά από πάρα πολύ καιρό ήταν και πάλι μαζί και ειδικά μια τέτοια μέρα,ημέρα Αγάπης για να γιορτάσουν...για πόσο;για την ώρα δεν είχε σημασία....


Είναι η συμμετοχή μου για πρώτη φορά στις Χριστουγεννιάτικες ιστορίες της Αριστέας
Η ιστορία αυτή είναι αληθινή και είναι κάποια Χριστούγεννα που με έχουν σημαδέψει....
και αφορά τη μητέρα μου....
Θέλω να σας πω να αγαπάτε τους γονείς σας,με όλα τα καλά και τα άσχημα που έχουν με όλα τα λάθη τους...και να τους το λέτε όσο ζουν γιατί όταν ''φύγουν''είναι αργά....
Θέλω να ευχαριστήσω τη μάνα μου για αυτό που είμαι,το οφείλω σε εκείνη,....
Χρόνια καλά Χρόνια πολλά σε όλους!!!!

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2015

Κάτι λίγο ακόμα.....

Χαιρετώ την όμορφη μπλογκοπαρέα!!
Κοντεύουν και τα φετινά Χριστούγεννα....
Οι περισσότεροι έχουν στολίσει τα σπιτάκια τους,τα μπαλκόνια γεμίζουν φωτάκια,
όμορφες εικόνες,έτσι να χαρούμε λίγο παρόλο την τόση μαυρίλα που υπάρχει
γύρω μας....Εμείς δεν το βάζουμε κάτω...
Σήμερα σας δείχνω χριστουγεννιάτικες μπάλες από φελιζόλ...
Ξέρετε ζω στην επαρχία και δεν βρίσκω πολλά πράγματα να πάρω πρέπει να παραγγείλω
από το ίντερνετ το ξεχνάω,δεν έχω χρόνο έτσι φτιάχνω πράγματα με ότι έχω και ότι βρίσκω.. 
Βρήκα μπάλες από φελιζόλ και σκεφτόμουν πως να τις κάνω...κάτι υφάσματα σαν τούλι που είχα δε μου άρεσαν,επιστράτευση λοιπόν παλιά βιβλία....τα έκοψα σε μικρές λωρίδες τα κόλλησα πάνω μαζί με χριστουγεννιάτικες εικόνες τα πέρασα βερνίκι νερού λίγο ασημόσκονη,κορδέλες,λουλούδια ότι είχα μπροστά μου τις στόλισα...

Τώρα σκεφτόμουν πως να τις κρεμάσω....έλεγα να κολλήσω σπάγκο...σκεφτόμουν μήπως έχουν έτοιμα γατζάκια από αυτά που έχουν οι μπάλες οι χριστουγεννιάτικες αλλά που να βρω!!
Έπεσε το μάτι μου στους συνδετήρες...πήρα έναν,έκοψα τη μια άκρη όπως βλέπετε...
εδώ έτοιμα να τα καρφώσω στις μπάλες...
και για να σταθούν καλά τον πέρασα σε ένα κουμπί....
........ το κόλλησα με σιλικόνη και....το εγχείρημα πέτυχε!!Έμεινα ικανοποιημένη αρκετά!
Έτσι τις στόλισα όλες πέρασα και το σπάγκο για να κρέμονται και έτοιμες!!

Εδώ είχα μόνο τέσσερις ξύλινες διακοσμητικές κουβαρίστρες,με τους συνδετήρες λοιπόν που περίσσεψαν έφτιαξα ένα πρόχειρο χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό...εδώ είναι μισοτελειωμένο..
Πώς σας φαίνεται;
Εδώ βρήκα στα παλιά βιβλία (1974) εικόνες χριστουγεννιάτικες vintage δεν φαίνονται καλά
γιατί οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από το κινητό μου και τώρα σκέφτομαι τι θα της κάνω....
Τι λέτε;
Τα χριστουγεννιάτικα ταξιδεύουν για το παζάρι και στεναχωριέμαι που δεν πρόλαβα να φτιάξω κι άλλα πράγματα για όλα τα παζάρια...ας είμαστε καλά στα επόμενα και όπου υπάρχει ανάγκη...
Επίσης συμμετέχω στην χριστουγεννιάτικη πρό(σ)κληση της Δέσποινας όπου βλέπουμε απίστευτες κατασκευές και ιδέες για τα Χριστούγεννα!!
                                      Να είστε καλά και να έχετε μια υπέροχη εβδομάδα!!!
                                                                       Φιλιά!!!
                                                                             
                                                                           Smiley