Όταν ήμουν μικρή έλεγα αχ να είχα φτερά να πετούσα να δω πως είναι από ψηλά...
και κοιτούσα με τις ώρες τα πουλιά....
Σκαρφαλώναμε με τον αδερφό μου στον πιο ψηλό βράχο και από κει χαζευαμε...
Εδώ είναι λοιπόν το χωριό μου από ψηλά...εδώ μεγάλωσα..
περπατησα σε κάθε σοκάκι σε κάθε γειτονιά...
όταν ώρες ατελείωτες χανομαστε όταν είμαστε παιδιά,όταν οι μανάδες μας
φώναζαν να μαζευτούμε σπίτι...
όταν όλα ήταν ήρεμα και στο βάθος η θάλασσα
η θάλασσα που τόσο αγαπώ και βλέπω κάθε μέρα...
Το επισκέπτομαι συχνά γιατί εκεί ζουν οι δικοί μου
Βλέπω από ψηλά μια ηρεμία μια τάξη και έτσι θέλω να μείνει...
Εδώ είναι ο τόπος που μένω λίγα χιλιόμετρα από το χωριό μου
ήμουν τυχερή γιατί με συντροφεύει η αγαπημένη μου
θάλασσα...εδώ μεγαλώνω τα παιδιά μου...Το νησάκι που φαίνεται
είναι η Ελαφόνησος ....
Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στο Life Images #16 της Μαρίας
Να είστε καλά και να περνάτε καλά!!!!!!

































