Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

.........και το ταξίδι ξεκινά..........

Καλημέρα φίλες μου!!!Εδώ και μέρες κάνω τις βόλτες μου στα μπλογκάκια σας και βλέπω όλα αυτά τα υπέροχα παλιά αντικείμενα που παρουσιάζετε ύστερα από την πρόσκληση της Ρένας.
Μας άναψε φωτιές πάλι!!!
Παλιά αγαπημένα αντικείμενα λοιπόν και το ταξίδι ξεκινά......
ένα ταξίδι μαγευτικό,ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο..που έχει στις αποσκευές του τη νοσταλγία,τις μνήμες,τα αρώματα.....
Εγώ έχω πολλά  από την γιαγιά μου κυρίως υφαντά που τα είχε υφάνει μόνη της στον αργαλειό...
κοφτά......
                      ένα από τα υφαντά που έχω και του έχω πλέξει δαντέλα και το έχω κάνει τραπεζοκαρέ...
τα πιατελάκια της που μας σέρβιρε γλυκό του κουταλιού σταφύλι.........

......αυτή η εικόνα ήταν της μητέρας μου..ακόμα τη θυμάμαι στον τοίχο εκεί στο σπίτι στο χωριό....
...και το αγαπημένο μου το λυχνάρι (λύχνος)της γιαγιάς μου που της το είχε δώσει η πεθερά της....πόσο χρονών είναι δεν ξέρω.....αυτό της κρατούσε συντροφιά...με αυτό ονειρευόταν.....
και όταν ακόμη ήρθε το ρεύμα σε κάθε απομακρυσμένο χωριό και σε κάθε ταπεινό σπίτι η γιαγιά μου εξακολουθούσε και το άναβε.....


Έχω κι άλλα πολλά..ένα σίδερο,το χερόμυλο που άλεθαν το στάρι (φέτος άλεσα κι εγώ στάρι εκεί..μια πολύ κοπιαστική δουλειά....)το σκαφίδι που ζύμωνε και άλλα...Η γιαγιά μου μου έλεγε πολλές ιστορίες...ζύμωνε ψωμί με αλεύρι από στάρι που το είχε θερίσει η ίδια το είχε σπείρει ο παππούς μου,το είχε κόψει στο χερόμυλο...έπιαναν αποβραδίς το προζύμι,σηκωνόταν νύχτα να ανάψει το φούρνο με τα ξύλα και 7 η ώρα το πρωί τα ψωμιά ήταν έτοιμα!Ύστερα ακολουθούσαν οι υπόλοιπες εργασίες...δύσκολη ζωή.....είχαν όμως δύναμη,γιατί είχαν αγάπη,όλες οι δουλειές γίνονταν με κέφι,δεν υπήρχε άγχος.....
Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα σήμερα....τα έχουμε όλα με το πάτημα ενός κουμπιού όμως δε μας ευχαριστεί τίποτα...ανοίγεις την τηλεόραση όλο σαχλαμάρες...παίρνεις τηλέφωνο ακούς προβλήματα...κοιτάς γύρω σου να βρεις μια καρδιά ανοιχτή να μιλήσεις αλλά τίποτα !Και ύστερα μες στη μοναξιά σου αναπολείς τα παιδικά σου χρόνια...αναζητάς εκείνη τη φωτίτσα από το λυχνάρι,τις βόλτες στην εξοχή και τις επιδρομές στον μπαξέ του γείτονα...τα ματωμένα γόνατα και τα λιωμένα παπούτσια από το παιχνίδι...τις γειτονιές....
    Συγνώμη αν σας κούρασα φίλες μου...όμως έτσι νιώθω....μένω σε χωριό,ζυμώνω και αν χρειαστεί θα αλέσω και στάρι,και θα κάνω μπάνιο ζεσταίνοντας νερό και θα πλύνω στο χέρι γιατί δε θέλω να ξεχάσω και γιατί θέλω τα παιδιά μου να μάθουν να επιβιώνουν...Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον......
Να σαι καλά Ρένα για την όμορφη ιδέα που είχες!!!!
                                               Καλή εβδομάδα σε όλους!!!!!!

21 σχόλια:

  1. Δέσποινα πολύ τρυφερή και νοσταλγική η ανάρτησή σου
    Και μέσα απο όλες αυτές τις αναρτήσεις των ημερών διαπιστώνω, για άλλη μια φορά, πόσο τυχερά παιδιά ήμασταν που μεγαλώσαμε κι έχουμε τέτοιες αναμνήσεις
    Τα δικά μας τι θα θυμούνται άραγε;
    Να τα χαίρεσαι Δεσποινάκι μου και να μη σταματήσεις να θυμάσαι τις όμορφες ιστορίες που άκουσες απο τους παππούδες σου.
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Χαρά μου!!!!όντως είμαστε τυχερά παιδιά γιατί εγώ μόνο όμορφα πράγματα έχω να θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια!!
      Τα δικά μας τα παιδιά τι θα θυμούνται;δεν ξέρω!
      έχω να πω πως σίγουρα θα θυμούνται πως ένιωσαν όταν απόκτησαν το πρώτο κινητό,playstation,το πρώτο λάπτοπ,πόσα γκίγκα είναι,πόσους "φίλους"είχαν στο fb,i-pad,i-phone παιδιά της τεχνολογίας βλέπεις...και κάθε μέρα βομβαρδίζονται από αυτή....όλος ο κόσμος τους γύρω από αυτή τη μαγική οθόνη...τι να κάνουμε;όλοι έχουμε παγιδευτεί!!!
      φιλάκια!!!

      Διαγραφή
  2. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑΚΙ ΜΟΥ!!!!
    Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ!!!!
    ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ, ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΛΟΜΑΘΑΜΕ Η ΚΑΚΟΜΑΘΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!!!
    ΝΑ ΜΗ ΤΟΥΣ ΛΗΨΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΡΟΤΑ!!!
    ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ!!!!!!
    ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ!!!!!!!
    ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΑΣ!!!!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω Ρένα μου ότι όλες θέλαμε τα παιδιά μας να μην περάσουν ότι περάσαμε εμείς και να έχουν μια πιο εύκολη ζωή,όμως κάπου στο δρόμο χάσαμε τον έλεγχο,παρασυρθήκαμε....τώρα τι θα γίνει από δω και πέρα δεν ξέρω καθόλου....
      και φυσικά θα σας δείξω κι άλλα!!!!
      φιλάκια!

      Διαγραφή
  3. Φυσικά και δεν μας κούρασες! Όμορφα αντικείμενα, ακόμα πιο όμορφες αναμνήσεις! Να είσαι καλά να τα χαίρεσαι, να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, αλλά και να αναπολείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ!!!!σίγουρα θα συνεχίσω να ονειρεύομαι,αλλά και να θυμάμαι...
      να σαι καλά!!!φιλιά!!

      Διαγραφή
  4. Δεν μας κούρασες καθόλου, η ανάρτησή σου ήταν πολύ ενδιαφέρουσα! Να χαίρεσαι τα όμορφα αυτά αντικείμενα που κρύβουν τόσες αναμνήσεις... Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Έλλη μου!!!όντως όλα κουβαλάνε τη δική τους ιστορία και είναι αυτό που τα κάνει μοναδικά!!!φιλιά!!!

      Διαγραφή
  5. Πολύ όμορφη η ανάρτηση σου! Με ταξίδεψες παρέα με τα αγαπημένα σου αντικείμενα και είναι πολύ σημαντικό αυτό που λες πως δε θες να ξεχάσεις αλλά και να διδάξεις στα παιδιά σου πώς να ανταπεξέλθουν σε οποιεσδήποτε συνθήκες κι αν βρεθούν... Γιατί ποτέ δεν ξέρουμε πώς έρχονται τα πράγματα και καλό είναι να ξέρουμε και τον άλλο τρόπο που θέλει κόπο...
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαίρη μου!!!!ναι,δε θέλω να ξεχάσω και πολλές φορές μιλάω στα παιδιά μου για τα παιδικά μου χρόνια και πως περνούσαμε και να είναι έτοιμα σε όποιες συνθήκες κι αν βρεθούν!
      θα μάθουν τι θα κάνουν;
      φιλιά!!

      Διαγραφή
  6. Ωραίες οι αναμνήσεις σου και τα αναμνηστικά σου, Δέσποινα!
    Πολύ καλή η ανάρτησή σου !
    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Marie-Anne!!!να σαι καλά!!!!φιλιά!!!!

      Διαγραφή
  7. Πολύ ωραία και γεμάτα αναμνήσεις τα αντικείμενα σου
    Καλή επιτυχία
    Μου άρεσε και μένα η ιδέα της κ.Ρένας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. υπεροχα..ολα γλυκια μου!!!
    ειναι τυχερα τα παιδια σου..που ζουν...στο χωριο!!
    επρεπε..να βαλεις και τα υπολοιπα...στην αναρτηση!!
    καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ ιριδούλα!!!!ναι,είμαστε τυχεροί από μια άποψη....
      θα σας δείξω και τα υπόλοιπα!!!!φιλιά!!!

      Διαγραφή
  9. Τί όμορφα όλα!Ωραίες οι αναμνήσεις σου Δέσποινα!!Τά μικρά πιατάκια,θυμάμαι πού τά είχε η θεία μου!!Καλή σού ημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Δήμητρα!!!!όλα αυτά τα αντικείμενα μας ξυπνούν όμορφες μνήμες!!!!να σαι καλά!!!καλή σου μέρα!!!!

      Διαγραφή
  10. Πολύ όμορφες οι ανανμησεις και τα νοσταλγικά αντικειμενα!!!!!!!!!!!!!!χαζεψα το λυχνάρι μαρεσει πολύ!καλό μηνα με υγεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καταπληκτικη αναρτηση!!!!!!!!!!!καλα ο λυχνος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ όμορφα αντικείμενα γεμάτα ιστορίες ,αναμνήσεις και αγάπη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή