Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Χαρούμενοι χαρταετοί!!!


Μαρία Πυλιώτου

Χαρούμενοι χαρταετοί

Το διήγημα αναφέρεται στην κατάσταση που ακολούθησε μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974 και το διαχωρισμό των Ελληνοκύπριων από τους Τουρκοκύπριους.

Όταν έφευγαν φορτωμένοι όλα τους τα πράγματα, κανένας δεν μπορούσε να πείσει το Γλαύκο πως δε θα γύριζε σύντομα πίσω.
Κι όμως πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος. Ο πόλεμος τελείωσε, οι πυροβολισμοί, οι βομβαρδισμοί σταμάτησαν, κι αυτοί που έφευγαν μέσα στη φωτιά αποφάσισαν να γυρίσουν. Το σπίτι τους βρισκόταν στα «σύνορα».
Κανένας δεν μπορούσε να τους εμποδίσει: «Καλέ, δε φοβάστε; Δυο βήματα πιο κάτω… Θεέ μου, αν ξαναρχίσουν;». Πιο πολύ απ’ όλους ήθελαν τα παιδιά. Ο Γλαύκος και η Δανάη. Ένα χρόνο μακριά από το σπίτι τους το νοστάλγησαν. Την αυλή, τις βεράντες, τα δωμάτια. Και τη μεγάλη ταράτσα. Σαν έφτασαν, δεν ένιωσαν τίποτα από το φόβο που προσπαθούσαν οι άλλοι συγγενείς και φίλοι να τους μεταδώσουν. Ήταν ένα ήρεμο απριλιάτικο δειλινό. Ο ουρανός στη δύση ολοκόκκινος έκανε τα δυο παιδιά να μελαγχολήσουν και να νοσταλγήσουν τους παλιούς καλούς φίλους.
Βοήθησαν όλοι και τακτοποιήθηκαν τα πάντα: έπιπλα, ρούχα, μαγειρικά σκεύη, βιβλία, όλα μέχρι το βράδυ. Κοιμήθηκαν κουρασμένα, ωστόσο ικανοποιημένα που γύρισαν στο πατρικό τους σπίτι.
Ξημέρωσε Κυριακή. Ανοιξιάτικη δροσερή. Τι έκπληξη, Θεέ μου. Στο δωμάτιό τους ένας μεγάλος χαρταετός.
– Σ’ ευχαριστούμε, πατέρα.
Είναι σίγουρα πως κάθισε αργά το βράδυ να τους τον φτιάξει, για να μπορέσει να τους χαρίσει την πρώτη κυριακάτικη χαρά στο δικό τους σπίτι. Από μικρά παιδιά παίζανε με τους χαρταετούς τέτοια εποχή. Μαζί κι ο πατέρας που έκανε πάντα σα μικρό παιδί.
– Σ’ ευχαριστούμε, είπανε ξανά και τον φίλησαν.

πίνακας ανακοινώσεων από παλιό συρτάρι.....
 Χαρούμενα και τα δυο ανέβηκαν στην ταράτσα. Ο αέρας πρωινός - δροσερός φυσούσε από το Νότο. Και νάτος κιόλας ο χαρταετός όμορφος - καμαρωτός να πετά κι όλο να τραβά κατά το Βορρά. Ο σπάγκος ήταν μακρύς και γερός. Τον άφησαν όλο. Πόσο όμορφα νιώθανε. Σαν τον παλιό καλό καιρό.
Ξαφνικά λίγο πιο κάτω κατά το Βορρά, λίγο πιο πέρα από τη «γραμμή» από μια άλλη ταράτσα αντίκρυ, δυο άλλα παιδιά κουνούσαν τα χέρια χαρούμενα και ξεφώνιζαν.
– Σίγουρα μας καλωσορίζουν, ψιθύρισε ο Γλαύκος.
– Πρέπει και μεις να φωνάξουμε να μας ακούσουν, σκέφτηκε η Δανάη.
– Τι να πούμε;
– Να, κάτι για να δείξουμε πως θέλουμε να ’μαστε «φίλοι».
Δυο ταράτσες, τέσσερα παιδιά, μια «γραμμή» ανάμεσά τους κι ένας χαρταετός. Ακόμα κι ένα νήμα γερό που ξεκινά από τούτα τα παιδιά και φτάνει με το χαρταετό ως τ’ άλλα.
– Εγώ λέω να γράψουμε στο χαρταετό ένα μήνυμα.
– Κατάλαβα. Δηλαδή κάτι που να λέει πως δε θέλουμε πολέμους. Θέλουμε να ζήσουμε αδελφωμένα…
Την άλλη μέρα ο χαρταετός έγραφε: «ΕΙΡΗΝΗ, ΑΓΑΠΗ». Ευτυχώς φυσούσε πάλι από το Νότο. Τι όμορφα! Ακόμα κι ο ίδιος ο χαρταετός βιαζόταν να πετάξει και να φτάσει γοργότερα στ’ αντικρινά παιδιά.
– Μα αν δεν ξέρουν ελληνικά; Αν δεν μπορέσουν να το διαβάσουν; σκέφτηκε ο Γλαύκος.
– Δεν έχει σημασία, θα καταλάβουν. Θα το νιώσουν.
Πραγματικά. Ήταν ένα χαρούμενο συναπάντημα. Με χαρούμενα ξεφωνητά μια απ’ εδώ και μια απ’ εκεί πέρασαν όλο το δειλινό τους χωρίς να βαρεθούν.
ένας μεταλλικός χαρταετός....
 Την επομένη σαν βγήκαν να πετάξουν το χαρταετό απογοητεύτηκαν. Ο αέρας φυσούσε από το Βορρά.
– Πώς θα καταλάβουν οι φίλοι μας τώρα πως είμαστε στην ταράτσα;
Έμειναν αρκετή ώρα να κοιτάζουν λυπημένα κατά τη μεριά των απέναντι φίλων. Πώς θα στείλουν σήμερα το μήνυμά τους;
Ξαφνικά ένας χαρταετός φάνηκε να ξεκινά από την άλλη μεριά και να φτάνει ως τη δική τους ταράτσα. Πέρασε κι αυτός τη «γραμμή» πάνω από τα φυλάκια και τα σύρματα και νάτον περήφανος μπροστά τους. Κάτι έγραφε κι αυτός σε μια γλώσσα που δεν ήξεραν να τη διαβάσουν. Όμως τα παιδιά κατάλαβαν, ένιωσαν το μήνυμά τους και φώναξαν χαρούμενα:
– Ζήτω…
Ξεφώνιζαν κι αυτά, ξεφώνιζαν κι εκείνα. Ήταν μια χαρούμενη, τρελή ανταλλαγή ζητωκραυγών, αγάπης, φιλίας. Βλέποντάς τα ένας ξένος ποτέ δεν θα πίστευε πως ένα χρόνο πριν η ανταλλαγή αυτή ήταν φωτιά, σφαίρες, αίμα, θάνατος. Όχι, προς Θεού, η ανταλλαγή αυτή δε γινόταν από παιδιά. Αν τα ρωτούσαν, θα ’ταν όλα αλλιώτικα…
Οι παιδικές καρδιές βρήκαν το φυσικό τους ρυθμό.
Ξέχασαν τα λάθη των μεγάλων.
Δυο ταράτσες, τέσσερα παιδιά, μια «γραμμή» ανάμεσά τους κι ένας χαρταετός κάθε φορά που φυσά από Νότο ή από Βορρά. Και το νήμα τόσο γερό να ξεκινά πότε από τούτα κι άλλοτε από κείνα τα παιδιά και να δένει γερά τις καρδιές τους.
– Αν τέτοιους χαρταετούς, σκέφτηκε η Μάνα, αφήσουμε όλοι να πετάξουν, τότε θα σβήσουν από μόνες τους οι «γραμμές», τότε θα λειώσουν τα σύρματα. Δεν θ’ αντέξουν κάτω από τέτοια αγάπη…
γαζωμένοι χαρταετοί πάνω σε μπλουζάκια...
 Το δηίγημα αυτό το έχει το ανθολόγιο της Γ΄ τάξης του Δημοτικού και το είδα πρόσφατα στο ανθολόγιο του γιου μου και με συγκίνησε πολύ.....Αν ήξερα να ζωγραφίζω θα ζωγράφιζα έναν πίνακα....με τις εικόνες του βιβλίου....όποιος μπορεί ας το κάνει.....
Σας αφήνω με τις τελευταίες σειρές....
-Αν τέτοιους χαρταετούς,σκέφτηκε η Μάνα,αφήσουμε όλοι να πετάξουν,τότε θα σβήσουν από μόνες τους <<οι γραμμές>>τότε θα λιώσουν τα σύρματα.Δεν θ' αντέξουν κάτω από τέτοια αγάπη........
Κάτι τέτοιο θα είχε στο μυαλό της και η Μπέττυ όταν διάλεξε τους χαρταετούς....μια γυναίκα που δεν είχα την τιμή να την γνωρίσω όμως την έβαλα στην καρδιά μου.......Αφιερωμένο σε εκείνη....
για έναν καλύτερο κόσμο.........
                                                      Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα!!!
                                                                              Φιλιά!!!!

23 σχόλια:

  1. Ωραίες ιδέες , Δέσποινα !!!!! Υπέροχο αποτέλεσμα !!!!! Καλό τους ταξίδι !!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ!!!ιδέες πολλές και δεν ξέρω αν θα προλάβω!!!!φιλιά!!

      Διαγραφή
  2. Άργησα να έρθω Δεσποινάκι μου γιατί είχα βλάβη στην γραμμή του ΟΤΕ!!!! Όμορφος ο πίνακας των ανακοινώσεων - βλέπω πως τα συρτάρια δεν τα ξέχασες - τα φανελάκια όμως είναι σκέτη γλύκα!!!!! Τα παίρνω και τρέχω να τα αναρτήσω!!!! Φιλάκια πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την!!!!το συρτάρι αυτό είχε ξεμείνει από την εποχή των συρταριών καιρός ήταν να αξιοποιηθεί!!!!!φανελάκια ετοιμάζονται κι άλλα!!!!φιλάκια!!!

      Διαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καταπληκτικές δημιουργίες και ωραίες ιδέες !!!!!!!!!!
    Καλοτάξιδα να είναι !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Ράνια !!!!!θέλω να προλάβω και τα υπόλοιπα που φτιάχνω!!!!φιλιά!!!!

      Διαγραφή
  5. Πολύ με συγκίνησε το διήγημα Δέσποινα μου.
    Αν κυβερνούσαν παιδιά, θα σταματούσαν όλοι οι πόλεμοι με μιας.
    Τα συρτάρια μας, άφησαν εποχή
    Ωραίο άτοπον έφτιαξες!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ Ρένα μου όταν το διάβασα ανατρίχιασα!!!τι κόσμο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας;
      Πράγματι τα συρτάρια άφησαν εποχή!!!!
      Φιλάκια!!!!

      Διαγραφή
  6. Πολύ όμορφα δημιουργιες ..μπράβο σου ..
    καλοτάξιδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ!!!!καλοτάξιδα όλα!!!!φιλιά!!!

      Διαγραφή
  7. Ωραίες οι ιδέες σου, Δέσποινα!!! Φρέσκιες και χαρούμενες!!! Να'σαι παντα καλά και πάντα δημιουργική!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέπη μου ευχαριστώ πολύ!!!εσένα δεν σε φτάνουμε με τίποτα!!!να σαι καλά και καλή συνέχεια!!!!:)

      Διαγραφή
  8. Συνδύασες δύο Μπαζάρ σ ένα Δεσποινάκι!!! Συρτάρι-χαρταετός,χαχαχαχχαα ωραία ιδέα!
    ΑΛλά και τα μπλουζάκι άψογα,ταιριάζουν και με το θέμα του διηγήματος
    Φιλάκια πολλά και Καλοτάξιδα τα έργα σου,Καλές ΑΠόκριες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς να ξεχασω τα συρτάρια;ξεχνιούνται;είχα οργώσει όλες τις γειτoνιές για να βρω πεταμένα!!!:)ευχαριστώ Χαρά μου καλοτάξιδα και καλοπούλητα να είναι όλα!!!φιλιά!!!:D

      Διαγραφή
  9. ..υπεροχα..απο ολες τις μεριες..πολλα σε ενα..δηλαδη στην Ψυχη..στοχευουμε σ'αυτην..νασαι καλα Σκια μου..σε φιλω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου σ΄ευχαριστώ!!!!νασαι καλά φιλάκια!!!!

      Διαγραφή
  10. Ας δώσουμε λοιπόν τον κόσμο στα παιδιά με μόνη κληρονομιά την Αγάπη μας και προσευχές για να είναι ευλογημένα!!!! Καλοτάξιδοι οι καταπληκτικοί χαρταετοί σου!!!! Σου στέλνω πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο Ελένη μου μόνο αυτό χρειάζονται τα παιδιά ΑΓΑΠΗ και να προσευχόμαστε για αυτά!!!
      Φιλιά!!!:)

      Διαγραφή
  11. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαρία Έλενα!!!
      Να γεμίσει οι Βέροια ομορφιές!!φιλιά!!!

      Διαγραφή
  12. συρταρι , χαρταετος πινακας ανακοινωσεων............ζιπουνουδια........ολα τα χεις.............τρομερη συλληψη.........μπραβο ΔΕΣΠΟΙΝΟΥΛΆ...........καλη ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφάκι μου ευχαριστώ πολύ!!!:)έρχονται κι άλλα!!!!φιλιά!!!καλή Σαρακοστή κι από μένα!!!!

      Διαγραφή